RINGLIJN
-'n Blondje met een leren tas? -Die heb ik al twee maanden niet gezien.
-Ze zal elders werken. -Of neemt de taxi.
Jammer. Ze maakte je ochtend goed.
Jij rijdt tenminste geen rondjes.
-De ringlijn is zwaar. -Ik weet niet wat erger is.
We kunnen ruilen, hoor.
Weet je hoe het is, de hele dag rondjes rijden?
Zeg het hem maar, Martin.
-'s Kijken. Madrid-Valencia? -Zet maar "1-X".
Zet maar 'n "2". Als we dan winnen, krijgen we honderd miljoen.
-Wat zou je met zoveel geld doen? -Een cabriolet kopen.
Ik wed dat je de route van halte naar halte zou rijden.
-Ik zou naar Noorwegen gaan. -Noorwegen?
Ja. Noorwegen is tof.
Wat heeft Noorwegen dan?
Noorse meisjes. Die zijn flink heet, beter dan Zweedse meisjes.
-Brazilië is beter. -Brazilië moet ongelooflijk zijn.
En jij, Martin?
-Onderbreek hem niet. Hij zit te denken. -Hij rijdt nog steeds rondjes.
Jouw halte.
Als je zo doorgaat, maak je jezelf kapot.
Nou en? Niemand zal me missen.
Weet je hoeveel routes we per jaar rijden?
Zeven per dag, maal zes, dus 42 per week.
-We werken 50 weken per jaar... -Ik word duizelig.
Atletic-Zaragoza.
-Jij komt niet in de slechte wijken. -Ik weet niet wat erger is.
Weet je hoe het in die straten is als je afgewerkt bent?
Da's echt eng.
2100, en ik moet nog 39 jaar tot m'n pensioen...
-Ik vertrouw die lui niet. -Ze zijn ziek.
Laten ze dan 'n dokter zoeken.
...min twee weken wanneer ik ziek ben...
en nog twee omdat ik er verdomme geen zin in heb...
De volgende keer trek ik m'n "deodorant" en dan zal ie 'm knijpen.
Verdomme, pas op.
-Ik weet wat ik doe. -Zijn die niet verboden?
-Laat Jareño je niet zien. -Die rijdt niet in de slechte wijken.
Laat 'm zelf rijden, of de route wijzigen.
-Hij weet niet wat angst is. -Laat 's kijken.
Pas op, daar kun je blind van worden.
Juist. Ongeveer 83.800.
-83.000 wat? -Rondjes, tussen nu en m'n dood.
-Dat geldt voor jullie allemaal. -Zo vergaat ons de zin om te werken.
Hij lijkt op 'n pen. Waar moet je drukken?
-Wat heeft ie? -Een slechte dag.
Nee, zo is ie altijd.
Hier?
Wat doe je? Pas in godsnaam op!
Wil je binnenkomen?
Nee, nu niet. Ik heb Lupe meegenomen. Kunt u voor haar zorgen?
-Ga je weg? -Ja, 'n paar dagen.
Goed.
Ze zal me gezelschap houden.
-Hoe gaat het? -Ik heb nu betere poetsadressen.
-Hoe is uw rug? -Beter.
Ik doe oefeningen die de dokter me gegeven heeft.
Gedraag je netjes bij Rosa. Ze heeft rugklachten.
Ik moest je iets zeggen, maar ik weet niet meer wat.
Haar eten.
Ik geloof dat het belangrijk was. Als ik het weer weet, zeg ik het je.
Laat maar, Rosa...
Nou... Pas goed op uzelf.
U bent 'n goede buur geweest.
-Alles goed, jongen? -Ja, hoor.
-Waar ga je naartoe? Op reis? -Ja.
Naar Noorwegen.
...krijgt 150.000 peseta's! Gefeliciteerd!
Dank u.
Die kant op, alstublieft.
...hij gaat naar het strand.
De moraal is, als je gratis wilt reizen, gebruik dan je Turileisure card.
Ik weet dat ik je opwind.
Bel me. Dan kan ik jou opwinden.
...in de sterren, als je 'n moeilijke beslissing moet nemen...
als je 'n probleem hebt of je eenzaam voelt...
bel 906-2424 en we geven antwoord...
Klaag niet, elke dag gaat het een beetje beter.
Beter?
Ik had genoeg van mijn man, oude mensen en de Japanner die het deed.
Ik heb Japanners nooit gemogen. Zelfs in de jaren 70...
Ik weet het weer. Het gas!
Ze hebben je gas afgesneden.
Ik ben hopeloos.
Wat doe je? Wil je dood? Neem 'n andere dealer.
Klootzakken.
Ze zeggen dingen tegen ons. Ik weet 't zeker.
In de advertenties.
Als je goed kijkt, zijn sommige letters lichter dan andere.
Afhankelijk van de dag. Het is heel subtiel.
Afhankelijk van wat je bedekt, lees je verschillende dingen.
Subliminale boodschappen, dat is het.
Klootzakken.
Wie dan?
De CIA, de regering, buitenaardse wezens, wie weet?
Maar ze zeggen dingen.
Verschillende dingen, afhankelijk van wat we willen zien.
Probeer maar.
Ik spring toch! Laat me met rust.
-Heb ik gezegd dat je niet moet springen? -Nee.
Doe wat je wilt. Ik zeg alleen dat je het moet proberen.
Nee, verdomme. Ik wil zelfmoord plegen, geen stomme dingen proberen!
Noem de boodschappen niet stom. Ze zijn niet stom.
Er is een reden voor.
Hoe dan ook, niemand wil je beletten om te springen.
Maar zou je de bloemetjes niet buiten willen zetten voordat je doodgaat?
Mijn God!
Ik zag hem niet.
-Alles in orde? -Hij dook op uit het niets.
Kun je je bewegen? Heb je iets nodig?
Koffie.
100 miljoen. Contant, of op een bankrekening naar eigen keuze.
Geen papieren, geen salaris, geen vragen. Alleen 'n ontvangstbewijs tekenen.
Je jaagt het er in een week door en springt dan van het viaduct.
Wie zijn het?
Woekeraars. Helaas.
Ze geven je absoluut geen tijd en een rente van 50%.
Ze werken met bedrijven, spookbedrijven...
100 miljoen peseta's.
En je betaalt ze na een week 150 miljoen terug.
Als je niet betaalt, vermoorden ze je. Maar dat geeft niet, hé?
-Ik vertrouw ze niet. -Dat hoeft ook niet.
Je int alleen het geld en besteedt het.
Zo makkelijk is het. Gok je graag?
Ja.
En wat krijg jij?
Vijftien procent. Mijn provisie.
Paco! Een koffie en...
Twee koffie. Zomaar, zonder waarborg?
Wie heeft dat gezegd? Die heb je.
Je leven.
Denk erover na. Je hebt niets te verliezen. Je gaat immers dood.
-Zo kun je het proberen. -Wat proberen?
Rijk zijn. Heb je een beter plan?
Zet de airconditioning maar aan als je wilt. En doe je gordel om.
Ik moet voor je zorgen. Je bent mijn investering.
Er is in elk geval een airbag.
De zaak kocht om de twee jaar een nieuwe voor me.
Betere tijden.
-Wat deed je? -Ik was accountant.
Banken, financieringsbedrijven. Ze vochten om me.
Maar op 'n goede dag ging het mis. Twee jaar geleden. 't Stond in de krant.
Twee jaar geleden kon ik niet eens 'n krant kopen.
Kortom...
de baas ging ten onder en wij gingen mee.
Het kwam door z'n vrouw. Het kreng.
Ze vond haar man in bed met de dienstmeid en nam wraak.
Ze fotokopieerde zijn rekeningen en stuurde ze naar de rechtbank.
Kreng!
Ze openden de kluis en ontdekten dat de zaak stonk.
Raad eens wie de meeste documenten had getekend?
We gingen te ver.
Maar weet je wat?
De meid was het waard.
-Je vroeg je af waarom ik... -Niet echt.
Ik wil 't liever niet weten.
Je hebt nog een week, ik wil je niet aardig gaan vinden.
Ik ben heel sentimenteel en wil geen pijn achteraf.
We zijn er.
De groene weiden - Verpleeghuis
Wacht hier.
We hebben geluk. Ze wil je zien. Doe wat je gezegd wordt.
Volgens mij mocht ze je.
Klaar. Laten we gaan.
-Hoef ik niet te tekenen? -Nee. Ze vertrouwen je.
Ze noemen haar "La Señora."
Ze maakte fortuin na de oorlog door wezen te verkopen aan Arabische maffia's.
En niet alleen wezen. Het schijnt dat ze begon met haar dochter.
-Dat zeggen ze om mensen bang te maken. -Ze maakten mij echt bang.
Je hebt afstandsbediening!
-Hij is al open. -Laat mij eens.
Ik ben gek op afstandsbedieningen.
Als God bestaat, heeft Hij er vast heel veel.
Zo heb ik me Hem altijd voorgesteld.
Zittend in een luie stoel met duizenden afstandsbedieningen om Hem heen.
Morgen heb je de luie stoel en alle afstandsbedieningen die je wilt. Kom mee.
Nu ik rijk ben, breng je me naar huis? Nee, hoor! Ik wil feestvieren.
Vandaag ben je nog niet rijk.
Leen me dan geld. Ik betaal het morgen vijfvoudig terug.
Laten we feestvieren.
Ik leen je geld, maar ik ga nergens heen.
Ga toch mee.
Dan kun je me nog 'n keer over je baas en de meid vertellen.
-Was ze echt heet? -Ontzettend heet.
-Heb je al gegeten? -Ja, maar dat geeft niet.
Ik ben rijk, ik kan twee keer eten.
Nog een portie garnalen. Nee, twee!
Nog twee borden calamaris en breng ons wat inktvis...
wat frites, huzarensalade en...
breng ons van alles maar wat. Dan raken we niet in de war.
-Wil je iets? -Nee, ik heb geen honger.
Ik ook niet. We zijn rijk. We eten, ook al hebben we geen honger.
-Wat vind jij? -Als u het zegt.
En wat bier.
Heel veel bier. Het duurste.
Ik ben rijk.
Ze geloven me niet. We hadden naar iets eleganters moeten gaan.
Ze snappen niet dat ik miljonair ben.
Je ziet er nog niet rijk uit.
Heb geduld en geniet van je laatste maal als armoedzaaier.
Niks ervan! Ik ben het zat arm te zijn.
Ik ben m'n hele leven arm geweest. Het is afgelopen.
Probeer jij 't maar.
-Je kunt beter naar huis gaan en morgen... -Nee!
We gaan ergens anders heen.
Naar zo'n disco waar ze je niet binnenlaten.
Ik wil drinken, meisjes ontmoeten. Dat verdien ik toch?
Verdomme, ik verdien het! En niet omdat ik de loterij won.
Omdat ik het lef ertoe had.
-Waartoe? -Om zelfmoord te plegen.
Ik pleegde zelfmoord, ik ben dood.
Een miljonair en dood. Dat ben ik, mevrouw.
Nou dan...
ga je mee?
Ik betaal je.
Hoeveel verdien je?
100.000 peseta's? 200.000 en je gaat mee.
Je hebt geen gezelschap nodig, maar een accountant.
Perfect. Ben jij geen accountant?
Niets ervan. Mijn taak zit erop.
Je kunt me helpen het uit te geven.
In m'n eentje weet ik niet eens waar ik moet beginnen.
-Hoeveel wil je? -Nee. Ik ben al met pensioen.
800.000 peseta's? Een miljoen peseta's per week?
Nee, verdomme, Martin. Doe niet zo lullig.
Anderhalf miljoen.
Drie miljoen. En alleen omdat jij het bent.
Jezus, wat een accountant!
-Vertrouw je me? -Nee, maar het maakt niet uit.
Hoe heet je trouwens?
Salva. Salvador.
Ze zijn net zo.
-Net als in tijdschriften? -Nee, net als in dromen.
Nog drie, alstublieft.
Vraag wat die drie willen, neem er zelf een...
en geef de rest wat ze willen. Breng me de rekening.
-100 miljoen peseta's. -Wat?
100 miljoen peseta's.
Nee!
Hallo, juffrouw...
Kunt u me zeggen... Ik heb kamer 402...
Kunt u me zeggen hoe ik heet?
Is de kamer op mijn naam geboekt?
En welke dag is het vandaag?
Bedankt.
Heel erg bedankt, juffrouw.
-Goedemorgen. Hoe heb je geslapen? -Goed.
Oké, mannen. Laten we gaan.
Wat gebeurt er?
Hoe voel je je?
Als een miljonair.
-De sleutels tot het koninkrijk. -Is dat alles?
Je hebt niets anders nodig. Je moet alleen tekenen.
-Kun jij dat niet beter beheren? -Het staat op jouw naam.
Maar jij bent de accountant. Je bent heel duur, dus werk voor je geld.
Voor je onkosten. Ik zorg voor de rest.
Vraag maar wat je wilt.
Ik wil een feest, een groots feest.
In een villa met een zwembad, met eten en drinken en alles.
-Wat is alles? -Alles!
Live muziek, straatmuzikanten, daar hou ik van...
en goochelaars, clowns, acrobaten, alles! Kaviaar.
Echte lraanse kaviaar.
En zalm, champagne, popcorn, kroketten, inktvis.
Suikerspinnen.
En parkeerwachters. Drie.
En een gebakskraam en vuurwerk.
Een Russisch koor en een slangenbezwerend slangenmens.
En een slangenmens zonder slangen.
En Chinese buikdansers.
-Die zijn niet Chinees, maar Arabisch. -Ook goed. Drie.
Ballonnen, confetti, slingers, papieren lampions, kaneelkoekjes...
een kerel die op een touw loopt, hoe noem je die?
-Koorddanser. -'n Koorddanser die tussen bomen loopt.
Ook drie.
-Er ontbreekt nog iets. -Wat?
De gasten.
-Gasten? -Moeten er op een feest geen gasten zijn?
Ja.
Hier, dit zijn de gasten.
Mag ik een sigaret, alstublieft?
Heeft u een vuurtje?
Ben je hier om feest te vieren?
Ga ijs halen, het is bijna op.
Opschieten.
Wijnkelder, gymzaal, sauna, Jacuzzi en zwembad, een overdekt...
verwarmd zwembad, je zult verrukt zijn.
Het zou vandaag klaar zijn.
Ik ga morgen met ze praten.
Ze moeten de...
Pardon, ik zoek het toilet, ik ben verdwaald. Dit huis is zo groot.
Bij de uitgang, het is de derde deur links, geloof ik.
Ze moeten de zuiveringsinstallatie nog aansluiten.
Dat kan pas nadat de bedrading is gecontroleerd...
-Luister je naar me? -Ja, ja, alles is in orde.
Het huis, het feest, alles is perfect.
-Is het wat je wilde? -Ja.
Veel plezier dan.
Dat is jouw verantwoordelijkheid. Ik waarschuw je!
Ga door met je werk.
Alles in orde? De drank ook?
Als je iets nodig hebt, zeg je het maar.
Ik hoop dat jullie plezier hebben.
Wat toevallig, we hebben dezelfde achternaam.
Ja, het is echt toevallig. Hij komt niet zo vaak voor.
Misschien zijn jullie wel familie...
-Pas op! -Sorry, ik zag je niet.
Dat hoop ik. Doe iets! Raap tenminste de glazen op.
Straks raak ik door jou m'n baan kwijt.
-Daar komt die eikel al. -Wat is er aan de hand?
-Probeer je het feest te bederven? -Hij gooide het dienblad over me heen!
Ik was verstrooid...
Hou je mond!
Wil je zeggen dat idioten "verstrooid" zijn?
-Raap de boel op! -Wacht.
-Maar het was die idioot! -Deze idioot, ik bedoel deze heer...
is toevallig de eigenaar van dit huis en bovendien mijn cliënt.
Raap de boel op.
Sorry, meneer, ik snap niet hoe het gebeurd is.
-Het spijt me verschrikkelijk. -Is ze altijd zo?
-Wacht. Ik kan het oplossen. -Wat ga je oplossen?
Ik betaal toch? En het is niet zo erg. Ik heb nog meer kostuums.
Vast. Je gooit er een weg en trekt 'n ander aan.
Dankzij jou ben ik ontslagen.
Zeg niet dat je het kunt oplossen. Vandaag misschien, maar morgen?
Zul jij een goed woordje voor me doen?
Maar wat kan het jou schelen. Jij bent rijk.
Je weet niet hoe het is om blut te zijn, in een kloteflatje te wonen...
om zonder gas te zitten omdat je niet hebt betaald.
-Klotefeest! -Ik praat wel met je baas.
Welke baas? Ik heb geen baas.
Die vent is een eikel.
Dat ik onder contract sta, betekent niet dat hij m'n baas is.
Waar kom je vandaan?
-Hoezo? -Vanwege je accent.
O, m'n accent.
-Wat? Hindert het je? -Integendeel.
Het heeft...
Ik weet niet, het heeft iets exotisch.
-Waar kijk je naar? -Nergens naar.
Jij begon je uit te kleden.
Nou en? Kun je je niet omdraaien?
Leren ze jullie geen manieren op kostschool?
Maar ooit draaien we de rollen om. Als het zover is.
Dan zitten wij aan tafel en bedienen jullie ons.
-Als het zover is, zal ik er zijn. -Wil je een lift?
-Rot op. -Ik heb de auto hier.
Aan m'n reet met je auto.
-Klonk dat ook exotisch? -Het is geen moeite.
Ooit gehoord van bussen? Die grote rijtuigen die normale mensen nemen?
Sorry. Ik heb geen interesse in wat je me kunt bieden.
Zelfs niet in werk?
Er is hier morgen nog een feest.
Ik heb hulp nodig.
Ik zie wel.
Ik verwacht je.
Daar zijn ze.
Je wou toch meisjes? Nou, hier zijn ze.
Welkom, dames, doe alsof u thuis bent.
Ga naar binnen.
650.000 peseta's, plus 417.000...
plus 215.000, dat is totaal 2.411.126 peseta's.
Plus de huur, catering, de artiesten en de variété-shows...
Tot straks.
De meisjes en het vuurwerk.
Teken het contract en het reçu.
Hier...
en daar.
Geef me nog wat getekende cheques voor de massage en de parkeerservice.
Hier.
Oké, geen slecht begin, hé?
-Ik wilde een villa met een zwembad. -Die heb je.
-Moest ik zeggen dat ik er water in wilde? -Hou op over het zwembad.
Je bent rijk. Doe wat rijke mensen doen.
En wat doen rijke mensen?
Nou? Geld uitgeven?
Natuurlijk, en wat nog meer?
Ik weet het niet.
Met andere rijke mensen omgaan. Ik zal je een leuke plek laten zien.
Als we het eens met champagne vulden?
Daar zijn ze. In hun natuurlijke omgeving.
Ze gaan alleen met hun eigen soort om. En het zijn goede jagers.
Het zijn omnivoren en ze houden van gezelschap.
Hun partners wisselen, maar ze zijn het hele jaar bronstig...
vooral in de lente en wanneer ze goede zaken hebben gedaan.
En ze zijn allemaal hier.
Kijk, dat is Yañez.
En Martorell, de liftenman.
-Bedient hij liften? -Nee, hij maakt ze.
De andere man is Ufarte van de Cardesa-groep. Hij doet in cement.
Ze zijn samen begonnen, maar hebben onenigheid gehad.
Shit, daar is Montero. Montero is een klootzak.
-Zijn jullie bevriend? -Heel nauw.
Kom, ik zal je voorstellen.
Wacht.
-Wat zeg ik? -Niets. Net als zij.
Wat weet je van de beurs?
Weet je wat lbex of Mibor is? Of Dow Jones?
Ja, die is goed. Die van: Don't Go Breaking My Heart.
-Is hij dat? -Zeg geen ja of nee.
Als ze iets moeilijks zeggen, neem ik 't over.
Er zijn altijd drie basisantwoorden.
"Natuurlijk", als ze overtuigd zijn. Zo niet: "Waarschijnlijk."
-Bij twijfel: "Wat je zegt!" -Wacht. "Natuurlijk", "Waarschijnlijk"...
En "Wat je zegt!" Zo werkt het. En blijf glimlachen.
De wereld is fantastisch omdat hij van jou is.
-Salvita, waar heb je gezeten? -Alsof ik jou dat zou vertellen.
Montero, Martin, mijn partner. Hij is hier nieuw.
Klaar om de markt te veroveren, net als Salva?
-"Natuurlijk." -Nou, je hebt een goede leermeester.
Hij wist maanden van tevoren wat de Aziatische markten gingen doen.
Hij ziet dingen het eerst, maar zegt nooit hoe hij dat doet.
Ik hou mijn oor aan de grond.
En nu?
Wachten tot de aardbeving voorbij is en verkopen wat je kunt, niet?
"Waarschijnlijk."
Dat deed "La Gallega" ook en kijk wat er gebeurd is.
"La Gallega" is een lekker stuk.
Ik weet niet wat me meer opwindt, haar miljoenen of haar kont.
Wat geven we haar?
-Een acht. -Meer, achteneenhalf.
Wat? Niet hoger dan een zeven.
Shit, jij stelt hoge eisen.
Als je met haar slaapt, naai je 70% van Euroelectrics.
-Dat moet het leukste zijn. Nietwaar? -"Wat je zegt!"
-Vier, viereneenhalf... -Op z'n hoogst.
-Drie. -Drieëneenhalf.
Poetsvrouwen zijn ook niet gek. Nooit geprobeerd?
-Geen interesse. -Je weet niet wat je mist.
Ze winden me op, weten jullie waarom?
Omdat ze hun leven lang op handen en voeten erom vragen.
En? Vind je haar aantrekkelijk? Of ben je bang om iets op te lopen?
"Natuurlijk."
Met elektriciteit en een poetsvrouw kun je vonken maken.
-Wat een verrassing! -Ik heb het werk nodig.
Kom binnen. Mag ik je Lola noemen?
Noem me zoals je verdomme wilt. Waar kan ik me omkleden?
Nee, nee. Je ziet er prima uit zo. Het is maar een dineetje.
Deze kant op.
-Zijn de gasten er al? -Ze is net gearriveerd.
-Eén gast? -Eentje maar.
O, ik begrijp het.
De heer wil zich vermaken met de meid.
Wie denk je dat je bent? Ik eet met wie ik wil.
Ik laat me door niemand als een hoer behandelen.
Ik wil alleen graag met je eten.
Nee! Je betaalt om met me te eten. Dat is anders.
Je denkt dat je alles kunt kopen. Mooi niet.
Shit, Lola, ik wil me verontschuldigen voor gisteren.
Weet je nog? Je wilde de rollen verdraaien.
"Omdraaien", niet "verdraaien".
Nou, draai ze dan om.
Als u klaar bent, zullen we het eten opdienen.
Wat staat er op het menu?
Als voorgerecht hebben we kreeftensoep, dan kalfsmedaillons...
met aardbeien en citroen-champagnemousse als dessert.
Is dat naar mevrouws wens?
Dat zeg ik straks wel.
Hoe was het, de rollen ronddraaien?
De rollen omdraaien.
-Ik heb gewerkt, weet je? -Ik geloof je niet.
Misschien ooit, lang geleden, toen je geen erfenis verwachtte.
Maar het doet er niet toe.
Zo gaat het.
Jullie produceren geen rijkdom, rijkdom produceert jullie.
Een moment.
Er is hier geen "wij" of "zij". Alleen ik.
Iedereen heeft een leven en kan ermee doen wat hij wil.
Flauwekul! Zonder gelijkheid is er geen vrijheid.
Ik heb niks cadeau gekregen!
Je bent natuurlijk van de ene op de andere dag rijk geworden.
Van de ene dag op de andere!
Nu kun je toegeven aan je rijkeluisgrillen.
Zoals het feest of dit diner.
Had je iets beters te doen?
Wat ik elke dag doe, de dingen die normale mensen in het weekend doen.
Wat doen die in het weekend? Dat wil ik graag weten.
Je kunt iets gaan drinken, of gaan dansen in een disco, of zo.
Dat kunnen we doen.
Nee, het is zaterdag. Dan is het overal vol en kun je niet dansen.
Je weet nooit. Misschien hebben we geluk.
-Pardon. -Hou je zo een fles vast?
-Wat ben jij voor ober! -Breng een andere fles.
En snel een beetje!
Salva. Waar is een goede disco?
Hoe gaat ie?
-Voel je je lekker? -Ja.
-Staat de muziek te hard? -Nee.
PRIVÈ-FEEST - GESLOTEN
Kom, teken.
Geef me het chequeboekje.
-Waarom? -Nou, wat vind je?
Van wie? Pancho Villa?
Lola.
Ze is niet gek. Ze lijkt intelligent. Ze ziet er leuk uit.
Zeg het maar eerlijk.
Ik weet niet waarom, maar ik mag haar niet.
Bovendien heeft ze een serieus probleem.
-Wat? -Er is er maar één van.
Je hebt nog vier dagen te leven.
Je zou elke dag een nieuw meisje kunnen hebben.
Ik wil niet elke dag een nieuw meisje.
-Waarom niet? -Daarom niet.
-Je wordt toch niet verliefd, hé? -Lul niet, man.
Hoe kan ik verliefd worden? Ik vind haar alleen leuk.
En als ze niet wil vrijen, wat dan?
Tegen de tijd dat je haar neukt, voel je 'n pistool tegen je oor.
Bemoei je met je eigen zaken.
Wat moet ik hiermee?
Opscheppen. Reizen, diners, concerten. Maak indruk.
Ik begrijp je niet.
Als je rijk bent, kun je met ze vrijen zonder dat ze verliefd op je zijn.
Gelul!
Met geld kun je doen wat je wilt.
Ik hoop dat deze Moët & Chandon beter is dan cider.
-Is hij niet mooi? -Heel mooi.
Hij is 320 meter hoog. 15.000 metalen delen. Een voor een aan elkaar gelast.
Hij is gebouwd door een zekere Eiffel.
Wat toevallig, net als de toren.
Hij doet me denken aan de elektriciteitsmasten in mijn wijk.
Dat is waar. Een beetje wel.
Martin, is het niet net of ik hem gestolen heb?
Deze gelegenheden maken me echt nerveus.
Doe net als ik, alsof er niks aan de hand is.
Goed.
-Het was allemaal heerlijk. -De gazpacho was een beetje vreemd.
Martin, het was geen gazpacho. Het was carpaccio.
Wat een clown! Je maakt altijd grapjes.
Shit, een cadeau.
Sommige cliënten krijgen een speciale behandeling.
Wat wil je doen? Wat deed je 's avonds voordat we elkaar ontmoetten?
-Slapen. -Alleen?
Wat maakt jou dat uit?
-Je hebt karakter. -Ja?
Ja.
Je bent opmerkzaam...
je denkt graag na terwijl je rijdt...
en je hebt heel gevoelige voeten.
-Ga weg! -Serieus.
Dat zie ik hier allemaal, maar er is iets vreemds.
Meestal zijn handtekeningen van rijke mensen zwaarder en genotzuchtig...
ze hellen naar rechts. Alles speelt mee, snap je?
Gevoelens, bijvoorbeeld.
Als je bedroefd bent, teken je anders dan wanneer je blij bent.
Of als je verliefd wordt.
Als je verliefd wordt, verandert je handtekening.
Misschien accepteren ze hem niet.
Martin, je belt ongelegen. Ik zit in 'n belangrijke vergadering.
Nee, dat moeten we met Londen bepraten.
Sorry, Martin, we praten later wel. Liever morgen.
Ik laat de kaartjes bij het loket op jouw naam.
Ja, met Londen, zij hebben het financiële verslag.
Martin, ik moet gaan. Tot morgen, veel plezier.
Lola...
Wat toevallig. Heb je even?
Hoe gaat het met Martin?
Goed, hoezo?
Niks. Ik weet niet, hij lijkt erg opgewonden.
Ik ben natuurlijk blij voor jullie. Gefeliciteerd.
-Waarom feliciteer je me? -Waarom denk je?
-Jullie hebben toch iets samen? -Zo zou ik het niet zeggen.
Ik heb hem een paar keer ontmoet.
Martin is een drukbezet man. Hij heeft weinig tijd.
Als hij ergens veel tijd insteekt, heeft hij 'n reden.
-Wat heb jij daarmee te maken? -Ik ben z'n vriend.
Ik dacht dat je z'n accountant was.
Luister, Lola, ik mag je.
Serieus, ik mag je. Je lijkt eerlijk.
Dit was geen toeval, of wel?
Ik wilde je alleen waarschuwen. Martin is niet de man voor je.
Zijn wereld is zo anders. Hij kan elke dag verdwijnen.
-Ik wil geen geld. -Dat zei ik niet.
-Dat denk je. -Ik weet wat er zal gebeuren.
Ik wilde het je zeggen. Om je moeite te besparen.
Ik ben geen hoer, begrepen?
Dat jouw moeder een hoer was, betekent nog niet dat elke vrouw er een is.
Als ik bij hem ben, is dat omdat ik het wil.
-Lola. -Lola gaat weg.
Lola is het zat behandeld te worden als drek.
Als iemand dat niet doet, bederf jij 't wel.
Denk je dat hij niet verliefd op me kan worden? Omdat ik arm ben?
Heb je Pretty Woman niet gezien, eikel?
Ik betaal.
't Is een van de beste ouvertures die ooit geschreven zijn.
Vooral het bijna expressionistische, subjectieve gebruik van het koor.
Hij is echt goed, maar hier overtreft hij zichzelf.
La Forza del Destino, een groots thema voor een dramatisch genie als hij.
Ik ben gek op Verdi! Wat is er?
-Niks. Je bent gek op Verdi. -Nou en?
Wat denk je? Ik ben gek op Los Panchos.
Waarom zijn we bij elkaar? We hebben niets gemeen.
Ik ben niet verliefd op Verdi. Ik hou er alleen van.
Ik heb nooit van 'm gehoord. Voor jou zongen ze aria's, geen slaapliedjes.
Je hoeft niet te overdrijven.
-Salva had gelijk. -Waarom?
-Hij kwam me opzoeken. -Waarover?
Over jou. Hij zegt dat ik je geld wil...
en dat jij me onverwachts zult verlaten.
Trek het je niet aan, hij mag je niet.
-Of juist wel. -Juist wel? Waarom?
Ik weet het niet. Hij zei dat hij me mocht. Hij deed aardig.
Hij maakte het duidelijk: ik moest je met rust laten.
Vergeet hem. Hij is 'n goede vent, maar hij vertrouwt niemand.
Ik begrijp best dat hij je mag. Waarom zou hij je niet mogen?
-Ik wil naar huis. -Goed, ik breng je.
Ik wil niet dat je m'n flat ziet. Hij zal je niet bevallen.
Misschien wel. Wat weet jij daarvan?
Ik ken jouw wijk misschien beter dan jijzelf.
-Vast niet. -We zijn niet zo anders.
Dingen kunnen ineens veranderen. Dat weet ik uit ervaring.
Kom, laten we gaan.
Wat is er?
Doet hij 't niet?
-Is het leuk? -Nogal.
-Wat doen we nu? -We gaan met de bus.
In mijn buurt breken ze 'm zo open.
Wil je hem echt zien?
Oké, laten we gaan eten. Ik betaal. Kom.
Waag het niet om vorken te vragen, ik ken je.
Dit eet je met je vingers. Vooruit!
De pitten gaan op de vloer, daar is ie voor gemaakt.
Niet bang zijn. Spuw maar uit.
Goed zo, je bent heel dapper. Nu komt het leukste.
Een trap van Molina en hij zit!
-Heb je zin in skiën? -Oké!
-Net Zwitserland, hé? -Beter. Het is niet koud.
Of pijnlijk.
-Pas op voor de boom! -Ik ga winnen!
Ja! Wereldrecord! Ik heb je verslagen.
Kom.
Zullen we 'n andere sport proberen?
-Ja, welke? -De honderd meter.
Oké. Waar is de machine?
Hier, kom.
Nu!
Pas op! Hij komt eraan!
Ik ben blij dat hij zo aardig was. Sommige chauffeurs zijn eikels.
Dat geloof ik graag.
-Wat is er, heb je nooit in 'n bus gezeten? -Ja, soms.
Ik vind het enig.
-Wat is er zo enig aan? -Ik vind 't gewoon leuk.
Je ziet alles beter, je zit hoger.
Nee, niet beter. Hetzelfde.
De wereld is hetzelfde vanaf een bus of vanaf 'n andere plek.
Ik ben een expert.
O ja? Wat weet jij van bussen?
-Heel veel. -Waarom?
Omdat... ik ze maak.
Als kind fascineerden ze me.
Alsof je je wijk verliet in een ruimteschip dat je naar een andere planeet bracht.
Wat doe je? Hier is het niet.
Jouw halte, kom.
-Wat doe je? Laat hem met rust. -Kom, jouw halte.
Wat is er? Hebben ze je een ander uniform gegeven?
Ik vond het andere mooier.
-Ken je hem? -Hij is dronken.
Ik heb je gemist.
Dit is mijn tuin. Sorry, het is een puinhoop.
Als kind speelde ik hier met Ana, mijn eerste vriendin toen ik hier kwam.
We brachten de hele dag samen door.
Ik was Lancelot, zij was Lady Guinevere en dit was het kasteel.
We verbeeldden ons dat er een enorme rozentuin was...
en dat er een toverring in was verborgen.
Als je die vond, werd je onmiddellijk volwassen.
De ring kwam van 'n blikje.
Op 'n dag stak Ana haar hand in 'n struik om 'm te zoeken...
en ze prikte zich.
Ze zei dat het een doorn was, maar dat was niet zo.
Het was een injectiespuit en ons spel was verknald.
-Ging ze dood? -Nee. Er gebeurde niets met haar.
Maar met mij wel.
Wat?
Ik werd wakker.
Mijn dromen waren voorbij.
Het kasteel, de spelletjes...
Er zijn hier geen rozen. Die groeien alleen in jullie tuinen.
Niet altijd.
Soms komen dromen uit.
-Ben je ook een expert in dromen? -Ja.
Dromen en bussen zijn mijn specialiteit.
Vandaag niet.
Mijn zus is er. Ik woon bij haar.
Een andere dag zou beter zijn.
Binnenkort.
Verdomme, heel wat anders dan cider!
Dit is het ware leven!
-Weet je hoeveel je hebt uitgegeven? -Dat is jouw probleem, niet het mijne.
Ik heb geen problemen. Ik heb ze allemaal van het viaduct afgegooid.
Weet je, gisteren heb ik haar bijna gekust.
Teken. Geweldig! Haar bijna kussen kostte je 70 miljoen peseta's.
Wie weet wat het zal kosten om met haar te vrijen.
-Je bent jaloers. -Wie, ik?
Ja, jij. Jaloers. Het is normaal.
Lola is mooi en jij bent 'n mens. Jij hebt ook je behoeften.
Lul niet. De enige verliefde idioot ben jij.
Ik ben je accountant maar. Het enige...
Juist. Je bent mijn accountant maar. Gedraag je dus als zodanig.
-Ik heb twee miljoen nodig. -Waarvoor?
Dat zijn mijn zaken, Salva, je hoeft niet alles te weten.
Jouw zaken.
Heel goed.
Je weet wat je doet. Het is jouw geld, besteed het zoals je wilt.
Het geld voor de champagne, oké. En deze twee miljoen, kijk zelf maar.
Maar 4.727.225 peseta's voor rozen? Daar heb je lef voor nodig.
Hopelijk is ze niet allergisch.
Ik hou van deze plek. Alles is zo mooi.
Hoe kan iemand zelfmoord plegen met dit alles voor ogen?
-Misschien zien ze het niet. -Laten ze verdomme kijken!
Ze komen hier, klimmen erop en springen. Zomaar.
-Ja? -Heus, twee per maand. Gemiddeld.
In de lente meer, vanwege de allergie.
-De allergie? -Voor het leven. Ik snap het niet.
Als dit zo mooi is, dan moet er meer moois zijn, niet?
-Waarom denken ze niet na? -Is het jou overkomen?
Mij niet. Lady Guinevere.
-Wist je dat ze ons boodschappen sturen? -Wie?
-De advertenties. -Daar zijn ze toch voor?
Nee, een ander soort, subliminale boodschappen.
Ik geloofde het eerst ook niet.
Probeer het maar, je zult het zien.
-Zie je iets? -Het is waar!
Wat?
Zul je me ooit...
kussen?
Ben je wakker?
Ik weet het niet zeker.
-Is dit allemaal van ons? -Tot vanmiddag.
-Kom je hier vaak? -Nu en dan.
-Neem je altijd vrouwen mee? -Niet altijd.
Ik geloof je niet.
-Het geeft niet, ik ben niet jaloers. -O nee?
Eigenlijk ben ik erg jaloers.
Ik wil dat je alleen van mij bent.
En ik zal alleen van jou zijn.
-Als je wilt. -Natuurlijk.
Goed, teken dan.
-Je geloofde toch niet in papieren? -Inderdaad. Ik geloof in huid.
Draai je om.
Pas op, ik kan niet tegen kietelen.
Beweeg je niet.
Schreef je je naam niet in schoolboeken om ze niet kwijt te raken?
Dit is hetzelfde.
Ik verloor m'n boeken altijd. Zelfs met m'n naam erin.
Mij zul je niet verliezen.
Martin. Zo.
Hallo.
Pardon. Een dringende boodschap voor u bij de receptie.
Voor mij?
-Is er nog iets van uw dienst? -Nee, bedankt.
"Beste vriend, vergeet u niet dat om middernacht...
"de periode waarin u uw lening moet terugbetalen, afloopt.
"Het verschuldigde bedrag, plus rente, bedraagt 150 miljoen peseta's."
Wie was het?
Niets. lemand van het bedrijf.
Ik moet iets afhandelen.
Wat moet je nog meer afhandelen?
Niets is dringender dan ik.
Wat is er?
Wil je niet zwemmen?
Ik wil geen champagne meer.
Ik heb voor de reserveringen gezorgd.
En voor het cadeau. Het was nogal duur.
Hier is de rekening.
Wil je hem zien?
Hij is vast in orde.
Je moet me helpen.
Ik wil met die lui praten.
Waarover?
Er valt nergens over te praten.
Ik wil betalen. Ik wil onderhandelen. Ik wil meer tijd om te betalen.
Meer tijd? Hoe lang? Een week, 10 dagen, een maand?
Hoe kom je aan het geld? Door te werken? Te stelen?
Dat lukt je niet. Het is veel geld, Martin, heel veel.
Het is je eigen schuld. Je werd verliefd. Je was dood, weet je nog?
Doden worden niet verliefd!
We zoeken dit soort dingen niet op, ze gebeuren.
Daar ben ik niet zo zeker van.
-Nee? Waarom niet? -Laat maar.
Je zei het niet zomaar.
Omdat je je als een idioot gedraagt. Lola is beroeps.
Snap je? Ze is op je geld uit.
-Wat zeg je? -Ze ruiken het al op afstand.
Ik weet niet hoe, maar ze ruiken het. In godsnaam, het is overduidelijk.
-Ze geeft absoluut niet om je. -Gelul!
Dat zeg je omdat je haar zelf wilt. Je bent verliefd op haar.
Je bent gek! Hoe kan ik die teek aardig vinden?
Eruit! Ga weg!
Het chequeboekje.
Lola houdt van me, begrepen? Ze houdt van me!
-Hij is prachtig. -Hij niet alleen.
-En zijn ze echt? -Ja.
-En jij? -En ik wat?
-Ben jij echt? -Natuurlijk. Waarom?
Lola, als ik...
Het is een voorbeeld, maar stel je voor dat ik arm was.
-Zou je dan nog van me houden? -Wat een onzin.
Je barst van het geld.
-En zijn ze voor altijd? -Wat?
Diamanten. Dat zeggen ze op tv. En jij, Martin?
Ben jij voor altijd?
Ik weet het niet. Waarschijnlijk wel.
Maar wie weet? Misschien ga ik dood.
Waarom zou je doodgaan?
Om meerdere redenen.
Stel dat ik overreden word.
-Of dat ik kanker krijg. -Kanker! Jezus!
Stel dat ik de maffia 100 miljoen schuldig ben en dat ik ze niet kan betalen.
Waar jij al niet aan denkt! 100 miljoen peseta's aan de maffia.
Het zou kunnen, lach niet.
Misschien ben ik niet rijk en heb ik je bedot.
We zijn niet allemaal wat we lijken.
Zeg je dit met een bedoeling?
Alles in orde?
Ja...
Nee...
Deze plek maakt me nerveus.
We gaan weg.
Wat bedoel je, "weg"? Waarheen?
Ergens anders heen. Om te dansen. Daar heb je toch zin in? Ober!
Ober! Breng de rekening.
Vlug graag. We hebben haast.
Martin, ze vermoorden je.
-Mij? Wie? -De ober.
-Je hebt geen hap gegeten. -Lola, je liet me schrikken!
Sorry, meneer. Hij wordt geweigerd. Heeft u een andere?
Geweigerd? Door wie? Waarom? Ik begrijp het niet.
-Het geeft niet, ik betaal wel. -Nee, ik betaal.
Ik begrijp niet waarom hij geweigerd is. Het is de eerste keer...
Hoe laat is het?
Eén minuut na middernacht, meneer.
Alleen deze keer, het doet er niet toe.
Laten we gaan.
En de vork?
-Neem je die mee? -Ja, ik verzamel ze.
-Daar staat ie. -Dank u.
Hallo. Een zilverkleurige wagen, een cabriolet.
-Sorry, ik begrijp u niet. -Een cabriolet.
-Die is net opgehaald. -Opgehaald? Door wie? De sleepwagen?
Door enkele heren. Van uw bedrijf.
Momentje. Van mijn bedrijf? Welk bedrijf?
Ze hadden de autopapieren. Hij stond op hun naam.
-Is er een probleem? -Heel veel problemen.
Ze namen m'n auto mee en ik weet niet waarom.
Ik zag de papieren, hij stond op hun naam.
-Wie liet je de papieren zien? -Enkele heren.
-Maar de auto is van u. -Ja.
Maar hij staat niet op uw naam.
-Is dat belangrijk? -Dat lijkt me wel.
Wilt u meegaan naar binnen, alstublieft?
Laat maar. Het geeft niet.
Ik ga lopen. Lopen is heel gezond.
-Sorry. Ik wil liever dat... -Heus, het geeft niet. Ik vergeef u.
Ik ga lopen. Morgen bel ik en regel ik alles.
Ik vergeef u.
-Wie heeft de auto meegenomen? -Lui van het werk. Alles in orde.
Af en toe vraag ik ze dat. Zo moet ik een eindje lopen.
Lopen is goed voor de bloedsomloop. Zullen we een taxi nemen?
-Wilde je niet lopen? -Een klein stukje.
Het is goed voor de bloedsomloop, maar slecht voor je rug.
-Wil je wat drinken? -Een biertje.
Een whisky-soda en een biertje.
Martin, waar ga je heen?
Ik ben zo terug.
Ik kan niet antwoorden, laat een boodschap achter na de pieptoon.
Salva...
Je bent er niet. Oké. Grappig, dat van vanmiddag, hé?
Hopelijk heb je het niet serieus opgevat.
Luister, ik wil met je praten omdat ze...
Ze roepen me. Ik bel je straks nog.
-Hé, jij! -Wie, ik?
Die klootzak!
Wacht 's even!
Die hufter zal betalen.
-Waar ben je? -Klootzak!
Hij zal betalen, verdomme.
Waar zit je?
Flikker! Misschien ging hij deze kant op.
Kom.
-Wat is er, man? -Alsjeblieft. Ik zal betalen.
-Jazeker. Anders kom je hier niet weg! -Ik heb een paar dagen nodig.
-Nu ben ik blut. -Dan had je er niet om moeten vragen.
't Is veel. Ik heb tijd nodig.
Veel? 1600 peseta's? Ik heb alleen de drank gerekend.
-Het was gemporteerde whisky. -1600 peseta's?
Had dat toch gezegd. 1600 peseta's is geen probleem. 1600?
Oké. Ja.
Hou het wisselgeld maar. 1600 peseta's.
Wacht daar op me en verroer je niet.
Reageer niet op de telefoon of op de intercom...
en telefoneer niet en maak de deur voor niemand open.
-Blijf uit de buurt van de ramen. -Maar...
Stel alsjeblieft geen vragen.
-Uw koffie. -Pardon.
-Is Salva er vandaag geweest? -Ik ken geen Salva.
Jawel, Salva. Hij heeft een baard.
We hebben een week geleden hier aan deze tafel zitten te praten.
-Ik weet het niet meer. -Jawel. U moet het zich herinneren.
U kent hem. Hij komt hier vaak. Hij sprak met u.
-Ik ken hem niet. -Natuurlijk kent u hem wel.
Hij kende uw naam, hij noemde u Paco! Verdomme, hij zei Paco!
Alweer zo'n idioot.
Het is druk vanavond.
Dat is al de vierde ambulance met z'n sirene aan.
Al drie steekpartijen. Drie.
En als het zo begint, houdt het niet op.
Dat weet ik uit ervaring.
Ik rook het al toen ik begon. Het rook vreemd.
Ik kan het ruiken, weet u.
Vraag me niet waarom, maar ik ruik het.
Het zit in de lucht.
Ruik maar.
Ruik dan! Je gaat er niet dood van.
Kun je het niet ruiken?
Echt niet.
Het stinkt.
Het ruikt anders, naar bloed.
TE HUUR
Jezus!
-Wat doe je? -Ik ruik iets.
-Ruik je het niet? -Nee, wat?
Ruik je niets?
-Met hoeveel waren ze? -Ik weet het niet. Ik zag niets.
Klootzakken.
Wat zochten ze? Geld? Hebben ze geld gestolen?
Ik draag het bij me. Ze willen mij.
-Jou? Waarom? -Daarom. We gaan naar 'n veilige plek.
-Waar? -De flat van een vriend.
-Welke vriend? -Kom.
Hij heet Rafa. Ik wil dat je hem ontmoet. Ik beschouw hem bijna als een broer.
-We studeerden samen. -O ja?
-Het liep goed af voor jou, niet voor hem. -Ja.
-Wat is dat? -Dit? Niets.
Rafa is oké, maar hij heeft vreemde gewoontes.
Hij zegt dat er zo hierbinnen niets besmet kan raken.
Ik vond het eerst ook belachelijk.
Maar je moet 's zien hoe gezond die vent is.
Je hoort hem nooit hoesten.
Doe alsof je thuis bent. Er liggen T-shirts in de ladekast.
Jullie kennen elkaar echt goed.
Martin, wat is er aan de hand?
Niks.
Wat complicaties. Ik ben wat mensen gaan opzoeken. Het doet er niet toe.
-Wat is het? -Het is een lang, ingewikkeld verhaal.
-Maar is het gevaarlijk? -Heel erg. Ik wil me verstoppen.
-Hoe gaat het verhaal? -Je zou het niet begrijpen.
-Vertel het me maar. -Dat kan ik niet, het is geheim.
Martin, ik ben zo blij je te zien. O, ja. U bent niet de enige.
Ik zag haar gisteren door het kijkgaatje. Komt ze daar vandaan?
-Waar? -Noorwegen.
-Ze is geen Noorse. -Ze ziet er wel zo uit. Ze is mooi.
-Ze komt uit Soria. -Zijn haar ouders niet Noors?
-Nee. -Is ze er?
Ze komt niet naar buiten. Ze is verlegen.
-Natuurlijk. Het is vast koud in Noorwegen. -Ze is geen Noorse.
Ik ben blij dat je gezelschap hebt. Je had 't nodig, waar ze ook vandaan komt.
Kom, Rosa...
-Alles in orde? -Ja, hoor.
-Je ziet er niet goed uit. -Ik heb er nooit goed uitgezien!
Dat zei de dokter meteen al. 'n Jongen of 'n meisje?
'n Jongen, maar hij ziet er niet goed uit.
Je voelt je niet goed.
Je zit in de knoei, hé?
Ja.
Kan ik je helpen?
Ja.
Salva, waar heb je gezeten? Eindelijk.
Ik weet het niet. Alles. Ik heb hulp nodig.
Salva, ze zitten achter me aan.
Maar het is veel geld!
Wat denk je? Ik heb hulp nodig!
Ja, ik weet waar dat is.
Om 8 uur. Oké. Kom alsjeblieft.
Ja. Ik zal er zijn.
-Klaar? -Ja.
-Hoe is het gegaan? -Goed, Rosa.
Kom mee.
Neem dit.
-Wat doet u? -Hou het maar. Ik heb je gehoord.
Het lag ineens in de brievenbus.
Het komt van zo'n "opbel"-radioprogramma.
En ik heb niet eens gebeld.
Ik wil het niet.
-Maar het is van u. -Ja, maar jij hebt het harder nodig.
Maar uw rug dan? Met dit geld hoeft u niet meer te poetsen.
Dat wil ik niet.
Het is mijn werk.
Zijn die van hem?
-Vind je ze mooi? -Prachtig.
-Ik weet niet waarom. -Omdat we ze van achteren zien.
Van achteren zijn mensen eerlijker.
Het is waar, je kunt liegen met je gezicht, met je mond, met je ogen...
met je woorden, maar we liegen nooit met de rug naar iemand toe.
Denk je dat ik eerlijk ben?
Wat?
Kijk in m'n ogen. Denk je dat ik eerlijk ben?
Natuurlijk. En ik?
-Jij? Ja, toch? -Ik zou nooit tegen je liegen.
-En ik ook nooit tegen jou. -Eerlijkheid is belangrijk.
-Heel belangrijk. -Het allerbelangrijkste.
Hij maakt al tien jaar geen foto's meer.
-Vindt hij het niet meer leuk? -Hij heeft z'n fototoestel verkocht.
Hoe dan ook, het zou hem niet meer lukken.
-Waarom niet? -Daarom niet.
Zoals met alles verleer je het als je niet oefent.
Fotograferen, fietsen, ballonvaren, het is allemaal hetzelfde.
Zwemmen of...
Of wat?
Of wat dan ook.
Je moet oefenen. Heel veel.
-Ze zitten achter me aan. Ze volgden me! -Kalm nu maar!
Hoe kan ik kalm zijn? Ze zijn overal!
In restaurants, disco's.
-Je overdrijft. -Ik overdrijf niet. Het is waar.
Ik ben in 't verpleeghuis geweest. Daar was niets.
Geen oude mensen, geen señora, niets!
Ik weet zeker dat ze me schaduwen.
-Wie? -Ze.
Ze hebben m'n flat helemaal doorzocht. Ze hebben Lola zelfs geslagen!
-Geslagen? -Op haar hoofd. Met iets zwaars.
-Niet zwaar genoeg. -Kom op.
Ze lijkt een engel, maar ze is 'n teek.
Begin nou niet weer, alsjeblieft.
-Help me. -Maar hoe?
-Ik weet het niet, praat met ze. -Wat bedoel je?
Zeg dat ik een goeie vent ben, dat ik betaal, ik heb alleen tijd nodig.
Dat je betaalt?
Ja, we zien wel hoe. Ik heb nog wat over.
We kunnen op paarden wedden.
-Of aandelen kopen op de beurs. -Je hebt je leven ingeruild.
-Je bent m'n accountant. -Niet meer.
Je geloofde me toch niet? Ik ontsloeg je niet.
Ik werd alleen kwaad en verloor m'n geduld.
Wij rijke mensen zijn gewoon erg ongeduldig.
Ik zal het proberen. Maar ik beloof niets.
-Ik praat morgen met ze. -Bedankt.
Verstop je thuis, verroer je niet. Blijf er. Waar woon je trouwens?
Ik zal het opschrijven. Ik ga wat papier halen, oké?
Kijk je in de spiegel?
Hé, kinderen. Pappie is thuis!
Je bent een gevaarlijke teek. Jij hebt z'n flat doorzocht.
Jij was het! Je was op z'n geld uit! Vanaf de eerste dag, vanaf het feest.
Je bent geen serveerster. Dat zag ik zo. Je was vreselijk.
Met je act van onschuldig arm meisje, met je rugzak en je goedkope parfum.
Ik heb je door, Lolita. Je bent de eerste niet, weet je.
Jullie zijn allemaal hetzelfde. Ik zie jullie al van verre komen.
Ik weet niet, het is een zesde zintuig van me en weet je waarom?
-Omdat je precies hetzelfde bent. -Juist.
Maar dit is anders.
-O ja? Waarom? -Vanwege Martin.
Hij is anders. Ik mag hem.
Je mag hem. Jeetje, dat wist ik niet. Dat is gewoon perfect.
"Ik mag hem." Ik zei dat jullie allemaal eender waren.
Sorry. Jij bent de beste. Verreweg de beste.
"Ik mag hem." Ze is geweldig!
Wat is er? Mag ik niet...
Nee. Je bent beroeps. En een beroeps mag de boel niet door elkaar halen.
Ik zeg het maar één keer. Verdwijn. Vandaag. Of ik vertel hem alles.
-Hij zou je niet geloven. -Dat denk je.
Salva, vriend. Je bent de beste. Ik kan echt op je rekenen.
-Waar is Rafa? Wanneer komt hij terug? -Nooit.
Hij pleegde zelfmoord.
-Heus? -Heus.
Een week of wat geleden.
-Arme kerel. -Nee, hij was een idioot.
Hij begreep het leven niet. Hij was het gaan haten.
En als jij het leven gaat haten, gaat het leven jou haten.
Het is afschuwelijk, geloof me.
Elk probleem, hoe klein ook, vormt een groot obstakel...
alles wordt enorm, vervormd, monsterlijk, ondraaglijk.
Dat gebeurde er met Rafa. Hij begreep het niet. Het leven is anders.
Je moet van elke dag genieten, blij zijn op vrijdag, balen van maandag...
spelen in parken, huilen in ziekenhuizen...
De mensen omhelzen die jou omhelzen en niet omhelzen wie jou niet omhelst.
Je problemen onder ogen zien, of ze klein zijn of groot.
Ze soms oplossen en soms niet.
Ze van je af zetten.
Vallen en opstaan...
en weer opstaan, zo vaak als nodig is.
Dat is het min of meer.
Heb je ooit zo met hem gepraat?
Nee. Het had niets uitgemaakt. Hij zou het niet begrepen hebben.
-Waarom niet? -Omdat de waarheid pijnlijk is.
Hij zou niet geluisterd hebben. Hij was doof.
En blind, hij zag niets. Alles bij elkaar een hopeloos iemand.
Mis je hem?
Nee, helemaal niet.
Je hebt gelijk, de waarheid is pijnlijk.
-Wat is er aan de hand? -Ik ga weg, zie je dat niet?
Ik zie het, maar waarom?
Het wordt niks. Het kan elk moment fout gaan.
We zijn te verschillend. Het zal fout gaan.
-Dat is alles. Punt uit. -En als we 's niet zo verschillend waren?
Geloof me. Ik ben niet wat ik lijk.
Niemand is wat hij lijkt. Ik ook niet.
Dat bedoel ik niet. Ik bedoel niet dat dingen later veranderen...
dat je 's nachts snurkt, dat je van voetbal houdt...
of dat je haar zal uitvallen en je vroeg kaal wordt, zoals je vader.
Ik heb het over iets anders.
Ik ben niet wat jij denkt.
En jij ook niet.
Ik hou van je.
Hallo, Martin.
Hallo, Pilar.
Hou je kop, in godsnaam!
-Verdomme, je doet me pijn. -Niet schreeuwen.
Wat is er?
Verdomme!
Je was er niet. Ik was bang dat er iets gebeurd was.
Daarom kwam ik binnen. Oké?
Het is slecht gegaan, hé?
Is het slecht gegaan?
Ik heb m'n best gedaan.
-Je moet weggaan. -Het gaat allemaal zo snel.
-Ze willen hun geld. -Ze kunnen de pot op.
Dat doen ze niet. Je moet weggaan.
Die lui zijn tot alles in staat. Je hebt ze nog niet boos gezien.
Ik heb ze dingen zien doen met hun vingernagels... Wat?
Vergeet Lola toch. Je hebt wel wat anders aan je hoofd.
-Ik hou van haar. -Dat is verdomme niet zo!
Ze is heet, punt. Ze heeft een mooie kont...
maar zeggen dat je van haar houdt?
Je kunt niet van iemand houden als je bijna doodgaat!
Hoe weet je dat? Heb jij met haar gepraat?
Nee, je hebt naar haar kont gekeken, maar je hebt niet met haar gepraat.
Je kent haar niet.
Ze is een teek.
Ik heb vrienden bij de politie. In de nor kun je aan je carriére werken.
Ze was niet per se op jou uit. Ze ontmoette je toevallig.
Wat een kreng!
Zij doorzocht je flat. Ze sloeg zichzelf.
-Zag je haar bloeden? -Nee, ze had "hemopatite", zei ze.
Hemopatite.
Teveel witte bloedlichaampjes. Daarom bloedde ze niet.
Hemopatite. Ze is ongelooflijk.
-Maar waarom? -Ze wilde je chequeboekje.
-Maar ze vond het niet. -Nee. Ik had 't bij me.
Mooi. Heb je er goed op gelet?
Ja.
Kreng!
-Heeft ze je handtekening? -Ik weet het niet.
Denk na. Heb je ooit iets getekend waarvan ze 'n kopie kon maken?
-Ik ben bang van wel. -Dat is het dan. Ze heeft 'm.
"We zijn te verschillend." Natuurlijk zijn we dat.
Jij bent 'n vals kreng en ik niet. Ik ben een idioot.
Ik bracht de laatste week van m'n leven door met een...
-kreng! -Vergeet haar. Ze is het niet waard.
Bovendien zit Brazilië vol Lola's, donkere Lola's.
Waarom Brazilië?
Dat is beter dan Venezuela. Ik zal het uitleggen.
Ik heb wat je nog had op een veilige rekening gezet. Ze kan het niet opnemen.
Op jouw naam bij de São Paulo-bank...
filiaal 112, rekeningnummer 110947. Het is een normale rekening.
4,5 procent, niet slecht voor Brazilië. Dat percentage kan misschien zakken.
Een directe vlucht. Er staat een auto klaar op het vliegveld.
Een kamer in het Garota Dourada.
Zeg ze dat je een kamer aan de achterkant wilt.
Je zult het naar je zin hebben.
Geen dank. Ik heb 200.000 peseta's provisie gerekend.
Kijk me niet zo aan. Ik ben je accountant toch? Kom.
Is er zoiets als een nooduitgang?
Wat?
Niets. Ik weet 't niet zeker.
Er moet een andere oplossing zijn.
Vluchten lost niets op. Ik laat veel onopgelost achter.
Vergeet haar! Ze is een dievegge! Ze is niets voor jou.
Ik wil nog één keertje met haar praten. Om haar te zeggen wat ik denk.
Bel haar dan. We zijn je leven aan het redden. Snap je het niet?
-"Wij"? Wie zijn "wij"? -Jij en ik. Pluralis majestatis.
Maar het gaat niet alleen om Lola.
Martin, ik riskeer m'n leven. Ik zou dit niet moeten doen.
Jij vertrekt, maar ik blijf.
-Het gaat om mezelf. -Hoe bedoel je?
Ik ben het vluchten beu. Ik wil niet vluchten. Ik vecht liever.
Vechten? Heb je die lui gezien? Die vechten niet, die moorden.
Maakt niet uit. Liever dat. Ik wil verdomme leven! Leven!
Snap je het niet?
Als je echt wilt leven, neem dan nu dat vliegtuig.
Rennen!
Ik regel het wel!
Veel geluk!
-Heb ik je pijn gedaan? -Pas verdomme op.
Je weet toch dat het pijn doet.
-Ga naar de dokter of het wordt chronisch. -Ik deed 't niet expres.
Nee? Je doet het nooit expres. Laatst deed je het ook niet expres.
Martin, alsjeblieft.
Ik weet dat je er bent. Doe open!
Hallo.
-Sorry. -Jij bent Martins meisje, hé?
Je weet niet hoe blij ik ben, hij had er echt behoefte aan.
Je bent zo knap.
We zijn al tien jaar buren, maar ik zag hem nooit met zo'n knap ding.
Buren?
Maakte hij foto's van je? Van mij wel, van achteren.
Niemand begrijpt die knul.
Hij is er volgens mij niet. Heb je geen trek in koffie?
Dan kunnen we elkaar leren kennen. Tenslotte worden we buren.
Is deze flat dan niet van z'n vriend?
Wiens vriend? Martin heeft geen vrienden. Hoe is Noorwegen?
-Hij is vast gebroken. -Welnee, man. Hoe zou dat kunnen?
Ik kwam toevallig langs...
en besloot Lolita en haar zusje te gaan opzoeken.
Wat leuk!
Hé, kijk, dat ben ik.
Was je zo verliefd op me dat je overal m'n naam schreef?
Of speelde je alleen 'n spelletje met me?
Alletwee.
-Gaat dat samen? -Ja, ik heb je bedot.
Eerst wilde ik je beroven. Maar dat veranderde.
Toen ik je kende, werd het moeilijk. Ik werd verliefd op je.
-Leugenaar! -Daarom ging ik weg. Ik kon 't niet meer.
Je bent een leugenaar. Al dat gepraat over je zus.
Woonde je niet bij haar? Waar is ze? Ik zie haar niet.
Zusje, waar ben je?
Waar ben je? Ik zie je niet. Misschien besta je niet eens.
-Hoe heet ze? -Ginny.
Gin is wat je drinkt!
Ze is er niet omdat ze in het ziekenhuis is.
De rekeningen zijn hoog. Ik moet het geld ergens vandaan halen.
Serveersters verdienen niet veel. Ze heeft alleen haar familie.
Ze kan zich niet bewegen.
Ze hield niet van het leven, ze ging het haten.
En als jij het leven gaat haten, gaat het leven jou haten.
Ze was waarschijnlijk een lafaard en wilde eruit stappen.
Net als je vriend.
-Je vriend "Rafa". -Leugenaar.
Je hebt me al eens bedrogen. Ik hoef je niet te geloven.
Zeg jij iets over eerlijkheid?
En jouw miljonair-zijn, het bedrijf, Rafa's flat?
-Wie is Rafa? -Dat is anders.
-Dat is niet zo anders. -Jawel.
Het is hetzelfde.
Ik bedroog jou om je te beroven en jij mij om me te naaien.
Ja. En weet je wat? Het was het niet waard.
Geef me het chequeboekje.
-Welk chequeboekje? -Het boekje dat je hebt gestolen!
Wat? Ik heb geen chequeboekje.
-Lola, alsjeblieft! -Ik zweer het.
Hoe moet ik het je zeggen, met mijn rug naar je toe?
Ik wilde niet komen. Ik was bang je te zien...
maar ik ben blij dat ik ben gekomen.
Hou het maar. Er staat geen geld op de rekening.
Salva, met Martin. Ik wil je spreken.
Waar denk je? Nee, luister jij maar.
Om kwart voor vier. Esquina del Senado. Alleen.
Als je 'n fooi kreeg van elke passagier...
Gemiddeld 25 peseta's, 600 passagiers per dag...
-Dat is een boel geld. -Waarom zouden ze je 'n fooi geven?
Ze geven obers fooien. Da's hetzelfde.
-Die krijgen het voor de service. -Is busvervoer geen service?
-15.000 peseta's. -Per dag. Stel je 's voor per maand.
In New York is het verplicht.
-Echt waar? -Ja. En daar is iedereen Amerikaan.
Verdomme, Martin.
Was hij niet ontslagen?
Hallo.
Kun je me een plezier doen?
Het is net als deodorant, hou het gaatje van je af.
Wees voorzichtig.
Problemen?
'n Paar. Probleempjes.
DERDE VERDIEPING
-Hallo. Goedemiddag. -Goedemiddag.
Kom, Ivan.
Kalm blijven!
Wie zich beweegt, gaat eraan!
Wie is hij?
Weten ze niks?
Ik beloofde m'n vrouw dat ik niet weer de bak in zou draaien.
Ik wil woord houden.
-Maar je werkt nog steeds. -Ja, voor mezelf. Dat is veiliger.
-En de anderen? -De anderen?
Ik wil ze zien. Ik heb nagedacht.
Ik ga werken.
Ik zet een deel van mijn geld uit tegen een vaste rente en leef van de rest.
En ik heb m'n foto's. Volgens een expert zijn ze behoorlijk goed.
Misschien wil een galerie ze. Als ik verkoop...
Je zult zeggen dat het kwaaie kerels zijn, maar dat ben ik ook.
En als het allemaal lukt, kan ik over een paar jaar...
Er zijn geen anderen.
-Wat zeg je ervan? -Er zijn geen anderen.
-Geen anderen? -Er zijn geen anderen.
Je hoeft niemand iets te betalen.
-En het geld dan? -Het geld?
-Heb je ooit geld gezien? -Nee.
-Nou dan. -Ik zag het niet, maar het was er.
Ik kocht veel, had dure diners.
Het was er, maar je raakte het nooit aan.
Je tekende cheques, die servetten hadden kunnen zijn.
Ik onderhandelde in jouw naam, investeerde in de juiste plaatsen...
kocht aandelen van kartels.
Jij gaf alleen geld uit voor ons.
-Maar waarom? -We wilden je financiële identiteit.
Om 100 miljoen wit te wassen zonder aandacht te trekken.
We gebruiken meestal mensen zoals jij om zwart geld uit te geven...
en herinvesteren in de groep waar het vandaan komt.
Het is afkomstig van hen en gaat terug naar hen.
Het blijft binnenshuis.
Verdomme, ik begrijp het niet.
Het is heel simpel.
We gaven je de fiches om mee te spelen, maar het is ons casino.
Juist.
En de bank wint altijd.
Altijd.
Geld witwassen.
De laatste keer dat ik dat hoorde, was voor de rechter.
Het is geen prettige herinnering.
We volgden je. We wisten voortdurend waar je was...
en hoe je ons geld verteerde.
Weet je wat?
Je was een van de beste verteerders die ik gezien heb.
Ik wist het meteen. Deze vent is goed.
Ik kon je niet laten gaan. En je was heel goed.
Je liet je gaan...
totdat de teek verscheen. Het gebeurt soms.
Je bent niet de eerste met veel geld die een teek aantrekt.
We noemen ze teken omdat je ze zo moeilijk kwijtraakt.
Deze teek was vasthoudend.
Ze bracht alles in gevaar en het geld kwam bijna in een ander nest terecht.
Als het ingewikkeld wordt, grijpen we hard in.
Dat was dit keer niet nodig.
Je bent niet de eerste.
We nemen ook suïcidale types. Krijgen ze spijt...
dan sturen we ze het land uit.
En wat gaat er nu met me gebeuren?
Het bedrijf denkt dat je in Brazilië bent.
Je kunt doen wat je wilt.
Je hebt nog 10.000 peseta's.
Neem haar mee uit eten.
Ik ga. Ik heb werk te doen.
Klaag niet.
Je hebt toch de bloemetjes buiten gezet?
Vooruit, sta niet te slapen.
Geen gek cadeau.
-Maar hij heeft zwerende tanden. -Je bent óf rijk óf knap.
Je kunt niet alles hebben.
Jij hebt Pretty Woman niet gezien.
Wat doe je? Kijk uit waar je loopt! Shit!
Hoe heb je me gevonden?
Door je te zoeken.
-Ik heb je 'n hoop te vertellen. -Niet hier. Laten we gaan.
Ik zal me even verkleden.
-Hoe gaat het, Martin? -Goed.
Als de markten onrustig blijven, moeten we zelf de prijzen verhogen.
"Waarschijnlijk."
Als we de boel 'n beetje willen oppeppen...
Shit! Die is niet slecht.
-Minstens een negen. -Een negen?
Vind je dat te hoog?
Achteneenhalf?
Wat is er gebeurd?
De martini was aan de sterke kant. Kom.
-Zo gaat het niet. -Waarom niet?
Wacht. Je kent me nauwelijks.
Jij mij ook niet.
-Lola. -Martin.
-Wat doe je? -Ik beroof de rijken.
En jij?
Ik?
Ik vervoer mensen.
Ik breng ze waar ze werkelijk naartoe willen.
Wat ben je dan, een tovenaar of zo?
Een buschauffeur.